Vingervervende holbewoners overspoelen ons al sinds de prehistorie met beelden. Communiceren door middel van beelden lijkt dankzij de opkomst van emoticons en iconen misschien een nieuw fenomeen, maar is het zeker niet. Toch lijkt er met het internet en sociale media een nieuw hek van de dam te zijn. Memes (grappige afbeelding of video op het internet) en emoticons worden dagelijks de wereld rondgestuurd. In de zakenwereld zijn zakelijk tekenen, infographics en bizzuals hot en happening. Voor mij als schrijfster is het uiteraard belangrijk en interessant om zulke ontwikkelingen in de gaten te houden. Want zo’n oprukkende beeldcultuur lijkt een enorme bedreiging voor mijn vak. Word ik als tekstschrijver overbodig?

Challenge accepted

Het zou toch wat zijn, als dat de conclusie van dit blog was. Natuurlijk ben ik veel bezig met hoe verschillende media gebruikt en ervaren worden. Dat verandert voortdurend en daarom is het belangrijk om te blijven onderzoeken hoe tekst en beeld elkaar kunnen versterken. Momenteel is er bijvoorbeeld zoveel informatie in omloop dat filteren moeilijk is. Je boodschap ‘afkorten’ tot een beeld, kan je lezer helpen. Maar een beeld zegt soms ook gewoon meer dan tekst of vult er juist op aan. Als schrijfster kan ik dit als een gevaar zien, of juist als uitdaging.

De boodschap moet korter, bondiger én de lading blijven dekken.


Wanneer gebruik je beeld, en wanneer tekst?


Beeldtaal is ook taal. Stiekem wijken tekst en beeld helemaal niet zoveel van elkaar af. Ze hebben een grote overeenkomst: het zijn allebei informatiedragers. Elk proberen ze op hun eigen manier een boodschap over te brengen. Ze hebben dus ook dezelfde oorsprong: de inhoud. In mijn vorige blog over deze spanning tussen vorm en inhoud stelde ik dat de vorm van je boodschap een grote impact heeft op de ontvangst van je inhoud. Bij deze afweging draag ik als schrijfster gespecialiseerd in zowel ‘copy’ als ‘content’ graag mijn steentje bij. Beeldtaal is immers ook taal en juist bij de vertaalslag naar beeld is het opletten geblazen dat er geen inhoud verloren gaat. Zeker bij grotere stukken informatie waarin tekst en beeld nauw moeten samenwerken.

De opkomst van hybride tekst-beeldvormen brengt allerlei nieuwe uitdagingen met zich mee.


Aansluiting of aanfluiting?

Nu we het eens zijn over het belang van vorm en inhoud, komen we te staan voor de grote afweging: wanneer gebruik je beeld, en wanneer tekst? Wanneer is het gebruik van een infographic genoeg om je boodschap over te brengen? Wanneer loont het om een beeld verder toe te lichten met woorden? Hoe bespaar je je publiek rebus-achtige puzzels en blijven je bizzuals dus effectief? Wanneer blijkt een bondige tekst juist concreter dan een beeld? Hoe zorg je ervoor dat beeld en tekst goed op elkaar aansluiten? Uiteindelijk wil je ervoor zorgen dat je lezer je boodschap begrijpt. Stel jezelf bij het creëren van je content daarom de vraag: ‘Hoeveel moet mijn lezer al weten om dit te begrijpen?’ Dat helpt je om te bepalen hoe volledig je boodschap al is en waar je moet aanvullen. Je wilt immers niet dat er verwarring ontstaat. 


Hoe voorkom je dat beeld en tekst elkaar herhalen in plaats van aanvullen?


Pétit tekst

De opkomst van hybride tekst-beeldvormen brengt dus allerlei nieuwe uitdagingen met zich mee, waar ik maar al te graag mee aan de slag ga! Denk eraan dat zeker wanneer je voor een meer beeldend medium kiest, het kleine beetje tekst dat daarin past precies de spijker op z’n kop moet slaan: de pétit fours onder de tekstvormen!